شیرمالههای مهتابی” عنوان مجموعه داستانهای کوتاه شریف خلیل، نویسنده تاجیک است که به تازگی در تاجیکستان، در انتشارات “عرفان” به چاپ رسیده است. این دومین کتاب شریف خلیل، نویسنده ترمذیست که با خط سیریلیک منتشر میشود. او زاده ده بی بی شیرین ناحیه بایسون ولایت سرخان دریا در ازبکستان است و در دانشگاه دولتی سمرقند در ازبکستان و دانشگاه ملی تاجیکستان در رشتههای زبانشناسی، روزنامهنگاری و مترجمی درس خوانده و در هفتهنامههای “صدای سرخان”، “باختر” و “خاور” و در بخش تاجیکی رادیوی اروپای آزاد به عنوان روزنامهنگار محلی کار کرده است. مجموعه اول او با عنوان “در پاشنه کوه بلند” سال 2016 در انتشارات “تمدن” شهر تاشکند، پایتخت ازبکستان، در 212 صفحه و 500 نسخه منتشر شده است. موضوع مورد علاقه این نویسنده ازبکستانی که عضو اتحادیه نویسندگان تاجیکستان هم هست، مهاجرت، فضای زیست در مناطق دورافتاده و چالشهای فرهنگی تاجیکان است.
عزیز محمد، روزنامهنگار و یکی از خوانندههای آثار شریف خلیل، نوشته است که بیش از همه داستان کوتاه “من و سگ آواره” هم از لحاظ پیام و هم شیوه نگارش دقت او را جلب کرده است. آقای محمد پسندیدهترین پارههای این داستان را نیز معرفی کرده است: “حالا… در کوچه بیکس که از عمق آسمان ستارهزارش ریزههای برف خواهم – نخواهم فرود میآیند، ویل-ویل میگردم. مرادم تا صبح صادق نمرده، زیستن است… سرد است شب. ایاس دارد. چنان خنک که … در این نیمهشب ظلمانی و بلاخیز مرگ در آغوش کوچههای خلوت شب شادی میکرد.”
Азиз Муҳаммад, рӯзноманигори тоҷик ва хонандаи ин маҷмӯъаи ҷадиди Шариф Халил менависад: Дар ин китоб ҳамаи новеллаҳо, махсусан новеллаи “Ману саги овора” ҷолиби диққат аст:
“Ҳоло… дар кӯчаи бекас, ки аз умқи осмони ситоразораш резаҳои барф хоҳам – нахоҳам фуруд меоянд, вел-вел мегардам. Муродам то субҳи содиқ намурда, зистан аст…
Сард аст ҳавои шаб. Аёс дорад. Чунон хунук, ки…
Дар ин нимашаби зулмониву балохез Марг дар оғӯши кӯчаҳои хилвати шаб шодӣ мекард.
Шарҳи ҳол нависанда:
Шариф Халил (Холов, 43 сол) зодаи деҳи Бибиширини ноҳияи Бойсуни вилояти Сурхондарёст. Ӯ дар Донишгоҳи Давлатии Самарқанд, дар риштаи забоншиносӣ ва дар Донишгоҳи Милии Тоҷикистон дар риштаи рӯ идома додааст. Ба ҳайси рӯзноманигор дар нашрияҳои «Садои Сурхон», «Бохтар» ва «Ховар» кор карда, дар оғози солҳои 2000-ум бо радио Озодӣ ҳам ҳамкорӣ кардааст. Падари се фарзанд аст, ки дар шаҳри Тирмиз зиндагӣ мекунанд.
